Η ανάπτυξη μεικτών χρήσεων του “Angelina Amusement Development Park” βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή της Άκρα στην Γκάνα και καλύπτει μια έκταση 6.000 στρεμμάτων στα προάστια του Aburi.
Τα αρχέτυπα της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής που εντοπίστηκαν σε όλη την περιοχή της Γκάνας αποτέλεσαν την έμπνευση για την οργάνωση και χωροθέτηση των ενοτήτων της ανάπτυξης και γενικότερα επηρέασαν τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό. Οι μονάδες στρογγυλής διατομής, η ομαδοποίησή τους γύρω από έναν κεντρικό χώρο με μία μόνο είσοδο και έξοδο, η περίφραξη γύρω από τις κτιριακές μονάδες αποτελούν μέρος της έρευνάς μας, που τελικά παρήγαγε το masterplan.
Ο πυρήνας της ανάπτυξης αποτελείται από το κυκλικό κτίριο του εμπορικού κέντρου, το οποίο μορφολογικά συμβολίζει την πρωταρχική αρχιτεκτονική κυψέλη γύρω από την οποία είναι οργανωμένα τα πάντα: τα εμπορικά κέντρα, τα εστιατόρια και τα μπαρ, το επιχειρηματικό κέντρο και οι απαραίτητες παροχές εξυπηρέτησης των επισκεπτών.
Βασικό σημείο της ανάπτυξης αποτελεί ένα πάρκο ψυχαγωγίας, το οποίο έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να συνδυάζει τεχνολογικά προηγμένα συστήματα γύρω από το χώρο της ψυχαγωγίας σε ένα οικογενειακό θεματικό πάρκο.
Η περιοχή των αθλητικών εγκαταστάσεων και όλων των αθλητικών εγκαταστάσεων, συμπεριλαμβανομένων των μεγάλων χώρων συγκέντρωσης του κοινού βρίσκονται κοντά στο κέντρο της ανάπτυξης μέσα σε ένα καταπράσινο τοπίο με μεγάλες ανοιχτές εκτάσεις και δεντροστοιχίες που ενισχύουν τη σκίαση τψν αξόνων κίνησης και βελτιώνουν το μικροκλίμα της περιοχής.
Το γήπεδο γκολφ βρίσκεται στην κοιλάδα ανάμεσα σε δύο λόφους. Πρόκειται για επαγγελματικό γήπεδο 18 οπών με παγίδες άμμου και στοιχεία νερού, ενώ το club house και όλες οι απαραίτητες εγκαταστάσεις εντάσσονται στους πρόποδες του λόφου.
Το ξενοδοχειακό συγκρότημα χρησιμεύει ως ορόσημο και σημείο προσανατολισμού για τον επισκέπτη, καθώς το πολυώροφο κτίριο βρίσκεται σε κεντρική υπερυψωμένη θέση και προσφέρει εξαιρετική θέα προς την υπόλοιπη ανάπτυξη.
Η χωροθέτηση των κατοικιών ακολουθεί το χωρικό μοντέλο της οργάνωσης γύρω από ένα κεντρικό κενό, όπως και τα άλλα μέρη της ανάπτυξης. Δύο «γειτονιές» δημιουργούνται στους δύο λόφους που περιβάλλουν την ανάπτυξη, οι οποίες μπορούν να αναπτυχθούν ή να συρρικνωθούν ανάλογα με τη ζήτηση. Στην κορυφή κάθε λόφου σχεδιάζονται πάρκα με κοινόχρηστες χρήσεις όπου οι κάτοικοι μπορούν να βρουν νηπιαγωγεία, σχολεία, χώρους συνάντησης και όλες τις απαραίτητες εγκαταστάσεις.
Το έργο θα υλοποιηθεί σε 4 φάσεις και αναμένεται να ολοκληρωθεί εντός 7 ετών. Ο συνολικός προϋπολογισμός θα είναι περίπου 350 εκατομμύρια δολάρια.

Published in PROJECTS
Τετάρτη, 09 Μαΐου 2018 10:21

Ι.Ε.Κ ΣΤΗ ΛΑΡΙΣΑ

Η πρόταση αφορά στην επανάχρηση και ειδικότερα στην ενεργοποίηση ενός πρώην σχολείου το οποίο εντάσσεται σε μία ζώνη του αστικού ιστού της Λάρισας με ιδιαίτερη πολιτιστική σημασία, που περιλαμβάνει θέατρο και σχολικά συγκροτήματα. Το υπάρχον κτίριο αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα αρχιτεκτονικής παραγωγής δημοσίων κτιρίων ρυθμιστικών θεσμών (σχολεία, νοσοκομεία, φυλακές) του 20ου αιώνα ακολουθώντας τη μορφολογία μιας συμπαγούς και εσωστρεφούς δομής η οποία οργανώνεται και κορυφώνεται γύρω από μια εσωτερική, περίκλειστη αυλή.
Αποφεύγοντας την πρακτική μιας λογικής «tabula rasa» ή της αποδόμησης, επιχειρείται η προσέγγιση του κτιρίου στη λογική του παλίμψηστου, διατηρώντας και αναδεικνύοντας τα υπάρχοντα στοιχεία του στο σύνολό τους. Κύριο στόχο προς επίτευξη αποτελεί η έννοια της «εξωστρέφειας», με εργαλεία πραγμάτωσής της δυο βασικές χειρονομίες: (α) τη διαχείριση των ορίων του κτιρίου προς το δρόμο και την πόλη και (β) την ενεργοποίηση του εσωτερικού αιθρίου.

Μια «έκρηξη» προς τα εντός:
Το αίθριο, παρόλο που βρίσκεται στην καρδιά του κτιρίου, ενοποιείται με το δημόσιο χώρο, τόσο οπτικά όσο και κυριολεκτικά. Η είσοδος του κτιρίου καθώς και οι χώροι υποδοχής και αναμονής χωροθετούνται στη νοητή προέκταση του αιθρίου και σχεδιάζονται ως συνέχειά του, καταρρίπτοντας τον μέχρι πρότινος «hortus conclusus» χαρακτήρα και επιτρέποντας την κίνηση από και προς αυτό. Το εξωτερικό όριο διαρρηγνύεται και μέσω της διάνοιξης παραθύρων περιμετρικά του ισογείου έτσι ώστε οι εκπαιδευτικοί χώροι να έχουν οπτική επαφή με το δημόσιο χώρο.

Μια «έκρηξη» προς τα εκτός:
Η προσθήκη κατακόρυφων αρχιτεκτονικών στοιχείων στις όψεις εντάσσει ομαλά το κτίριο στην υπάρχουσα αστική ρυθμολογία. Ταυτόχρονα, προκαλεί τη γεωμετρική οικειοποίηση του χώρου τόσο από τους χρήστες και του κτιρίου όσο και από τους εξωτερικούς παρατηρητές, δίνοντας έμφαση στις έννοιες της στάσης και της κίνησης και ενθαρρύνοντας το διάλογο με την πόλη.
Συνοψίζοντας, με την αναδιάρθρωση των εσωτερικών χώρων και τη διαμόρφωση των όψεων του υπάρχοντος κτιρίου διαμορφώνεται ένα σύγχρονο εκπαιδευτήριο, προτείνοντας έναν τρόπο επανανάγνωσης του παρόντος μέσω του παρελθόντος.
Published in PROJECTS
Παρασκευή, 27 Απριλίου 2018 16:19

ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ "WHITE OLIVE PREMIUM" ΣΤΗ ΖΑΚΥΝΘΟ

Πρόκειται για νέο εποχικής λειτουργίας τουριστικό κατάλυμα 48 δωματίων στη Ζάκυνθο, στην περιοχή του Λαγανά. Το ξενοδοχείο αποτελείται από δύο κτίρια, τα οποία διατάσσονται στην περίμετρο του οικοπέδου, με στόχο να δημιουργηθεί μια εσωτερική αυλή-αγκαλιά με πισίνα, στην οποία στρέφονται οι πτέρυγες των δωματίων. Στόχος είναι η δημιουργία ενός ενιαίου λειτουργικά και αισθητικά συνόλου, στο οποίο όγκοι διαφορετικών αποχρώσεων δημιουργούν εσοχές και προεξοχές κάτω από ένα συνεχές ανοιχτόχρωμο πέπλο. Χώροι διπλού ύψους, καμπύλες γεωμετρίες και αλληλοτεμνόμενοι όγκοι διαμορφώνουν την αρχιτεκτονική ταυτότητα του κτιρίου.
Published in PROJECTS
Παρασκευή, 27 Απριλίου 2018 16:12

ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ ΚΑΤΟΙΚΙΩΝ ΣΤΟ ΚΑΒΟΥΡΙ

Η πρόταση περιλαμβάνει την αναδιαμόρφωση δύο υφιστάμενων κτιρίων κατοικιών στο Καβούρι. Ένας κεντρικός διάδρομος σε όλους τους ορόφους καθορίζει τη νέα κάτοψη με τα δύο διαμερίσματα τώρα να προσανατολίζονται πλέον προς τη θέα στη θάλασσα. Όταν ο χρήστης εισέρχεται στο οικόπεδο έχει άμεση αντίληψη όλου του χώρου με οπτικές φυγές που τον οδηγούν στον εσωτερικό κήπο με την πισίνα και την ανεξάρτητη κατοικία. Η όψη προσδιορίζεται από τους όγκους που καταργούν το καθιερωμένο περιμετρικό μπαλκόνι των πολυκατοικιών του 60 και δίνουν νέα ταυτότητα στο κτίριο ενώ παράλληλα προσδίδουν την απαραίτητη ιδιωτικότητα αλλά και την κατάλληλη σκίαση κατά τους θερινούς μήνες.
Published in PROJECTS
Παρασκευή, 27 Απριλίου 2018 15:46

ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΤΟΝ ΠΑΡΝΑΣΣΟ

Στους πρόποδες του Παρνασσού, μια πατρική κατοικία αναβιώνει ιστορίες δεκαετιών. Πετρόχτιστη, σκοτεινή και καθόλα μυστηριώδης επαναφέρει βιώματα και μνήμες. Το παρόν χτίσμα, έφερε για χρόνια την ιδιότητα του Κρατικού Μονοπωλίου, με τη μορφή που υπήρχε στην Ελλάδα τέσσερις δεκαετίες πριν. Δεκάδες έμποροι έφταναν καθημερινά εκεί για να προμηθευτούν οινόπνευμα, σπίρτα, πετρέλαιο, τραπουλόχαρτα, αλάτι.
Σήμερα, έπειτα από σαράντα χρόνια, το οίκημα αλλάζει χρήση, παίρνοντας τη μορφή μιας κατοικίας – μουσείου το οποίο καλείται να καλύψει ταυτόχρονα ανάγκες διημέρευσης, αλλά και έκθεσης συλλεκτικών αντικειμένων. Με τον τρόπο αυτόν, το «Μονοπώλιο» αναβιώνεται ως τόπος θύμησης. Διάστικτος από ιδιότητες, στοιχειωμένος από συνειρμούς, ασυνείδητα πάντοτε ενεργός. Εγγεγραμμένος σε ανθρώπινες αναμνήσεις, γίνεται ξανά κατώφλι εμπειριών.
Ο χώρος αποκτά κλίμακα, σημασίες και ετερογένεια μέσα από τη θυμική και τη συναισθηματική μέριμνα του νέου χρήστη. Ο ίδιος αναφέρεται σε μια πράξη εμπειρική, σε ένα συνεχές παιχνίδι νοηματοδοτήσεων. Τα πάντα αντανακλούν μια ανθρώπινη εικόνα. Όλα μιλούν σε εκείνον, για εκείνον. Το τοπίο του είναι ζωντανό. Η εν λόγω αρχιτεκτονική μεταφορά υλοποιείται μέσω ενός κεντρικού συνθετικού στοιχείου, αυτού της ξύλινης προθήκης. Εκείνη φέρει τα κειμήλια του μονοπωλίου, μα και δεκάδες άλλα μοναδικά έργα τέχνης. Η ξύλινη αυτοφερόμενη κατασκευή, τοποθετείται πάνω σε μια σύγχρονη στέρεη βάση. Η φόρμα του συμπαγούς βάθρου μεταβάλλεται στις τρεις διαστάσεις καθόλο το μήκος της κατοικίας. Τα δύο στοιχεία λειτουργούν ως ένα σύστημα ετεροχρονικών αναφορών, απευθυνόμενα τόσο στην ιστορία του κτίσματος, όσο και στον τρόπο με τον οποίο ο νέος του χρήστης καλείται να οικειοποιηθεί τον χώρο. Το βλέμμα κατευθύνεται από τα αντικείμενα και το μυστηριακό φως. Η αφή ψηλαφίζει την ύλη. Το δέρμα διαβάζει το βάρος, την πυκνότητα, τη θερμοκρασία. Η οπτική και απτική αίσθηση καθορίζουν την ένταση της εμπειρίας. Χάρη σε αυτές γίνεται αντιληπτή η σύσταση και η αδρότητα των στοιχείων του χώρου. Τα φυσικά υλικά προδίδουν την ηλικία, εξιστορούν μια καταγωγή καθώς και τον τρόπο με τον οποίο σμιλεύθηκαν. Οι πατίνες της φθοράς σκιαγραφούν το πέρασμα ετών. Τα χρώματα, οι υφές, πλάθουν μια ετεροτοπία ιδιαίτερη, δίνοντας αφορμές για μια ξεχωριστή μορφή κατοίκησης, με όρους μνήμης και αναπόλησης. Με γνώμονα τη σωματική, οπτική και νοητική κίνηση στα επί μέρους τμήματα του κτίσματος, ο σχεδιασμός στοχεύει σε μια συνολική βιωματική εμπειρία, άμεσα συσχετισμένη με τον χρόνο και την ανάμνηση.
Published in PROJECTS
Παρασκευή, 27 Απριλίου 2018 15:19

ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ "ΑΣΤΕΡΙΑΣ" ΣΤΗΝ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ

Το σχήµα του οικοπέδου και ο προσανατολισµός του, καθορίζουν τις βασικές συνθετικές αποφάσεις για το συγκρότηµα. Η ανάγκη για πανοραµική θέα προς τους νήσους Βαρδιάνους όρισαν την γεωµετρία της σύνθεσης. Επιλέχθηκε ως βασικός άξονας αναφοράς, αυτός του Βορρά - Νότου, µε ανεµπόδιστη θέα προς τη θάλασσα. Με κέντρο την περιοχή της πισίνας, στρέφονται οι άξονες κατά 45ο και οργανώνουν τα επιµέρους κτήρια. Με αυτό τον τρόπο, το κεντρικό σύµπλεγµα κτηρίων αποτελεί σηµείο αναφοράς, τόσο γεωµετρικό όσο και ουσιαστικό. Αυτή η σχέση των αξόνων διαµορφώνει µια φυγόκεντρη ανάπτυξη των κτηρίων, που αποτελεί µια απευθείας χωρική µεταφορά του Αστερία. Έτσι, τα επιµέρους κτήρια, συµµετέχουν σε ένα συνολικό µηχανισµό οργάνωσης του χώρου, µε σαφή ολιστικό προσανατολισµό. Οι απαιτούµενες επιφάνειες, διασπώνται σε πολλά επιµέρους κτήρια, που αντλούν γεωµετρικά χαρακτηριστικά από την τοπική αρχιτεκτονική. Η κλίµακα των κτηρίων, η σαφής συµµετρική ανάπτυξη και η στέγη, αποτελούν βασικά στοιχεία σύνθεσης. Η επανερµηνεία της τοπικής αρχιτεκτονικής αποτελεί βασικό συνθετικό εργαλείο για την πρόταση µας, και διαµορφώνει συνθήκες εντοπιότητας στην ταυτότητα του έργου. Τα επιµέρους κτήρια τοποθετούνται σε διαφορετικές στάθµες, εκµεταλλευόµενα τις κλίσεις του γηπέδου. Διαµορφώνεται έτσι µια κλιµάκωση των όγκων καθ’ όλη την ανάπτυξη του γηπέδου. Οι όγκοι του συγκροτήµατος διασπώνται και η αντίληψη του επισκέπτη καθορίζεται από οπτικές φυγές και σχεδιασµένα στιγµιότυπα που προκαλούν µια αλληλουχία εκπλήξεων κατά την κίνηση του ανάµεσα στα κτήρια.
Published in PROJECTS