Παρασκευή, 30 Σεπτεμβρίου 2016 14:40

ΙΑΤΡΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΣΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑ

Η πρόταση αφορά τον επαναπροσδιορισμό του κτίριου εκπαίδευσης με στόχο να αποτελέσει το εφαλτήριο για την υπερτοπική ολοκλήρωση του Πανεπιστημίου της Κύπρου. Ο σχεδιασμός στηρίζεται σε τοπιακούς νευρώνες, που μιμούμενοι την συνέχεια της αλυσίδας του DNA, δημιουργούν απρόσμενες διασυνδέσεις, τόσο μεταξύ των εσωτερικών χώρων της σχολής, όσο και μεταξύ των υπαίθριων χώρων. Δημιουργώντας ένα εσωτερικό δίκτυο κινήσεων που ενοποιεί το χώρο και συνδέει τις  επιμέρους λειτουργίες. Καταργείται η γραμμική συμβατική παράθεση των χώρων με ενδιάμεσο διάδρομο και δημιουργείται μια δυναμική περιοχή κίνησης, η οποία εμπλουτίζεται με οπτικές φυγές προς το τοπίο, τον Άρωνα και το ίδιο το κτίριο. Μια συνεχής κυκλική τρισδιάστατη πορεία διατρέχει όλο το κτίριο. Έτσι το εσωτερικό της σχολής αποκτά μια θεατρικότητα καθώς στη καθημερινή λειτουργία της, οι χώροι επικοινωνούν μεταξύ τους, ενισχύοντας τους δεσμούς μεταξύ των συμφοιτητών, γεγονός που καλλιεργεί την συνεργασία και την άμιλλα.

Published in PROJECTS
Δευτέρα, 17 Νοεμβρίου 2014 10:36

KATΟΙΚΙΑ ΣΤΗ ΛΑΡΙΣΑ

Οι ορθοκανονικοί συσχετισμοί των πρισμάτων, καθώς εντάσσονται στο συνεχές οικοδομικό σύστημα, μετασχηματίζονται. Το αυστηρό όριο που διαμορφώνεται μεταξύ της πρασιάς και των πίσω ακαλύπτων χώρων διαρρηγνύεται ικανοποιώντας την ανάγκη ενοποίησης όλων των υπαίθριων χώρων του κτιρίου. Εισάγεται η έννοια της ροϊκότητας, τόσο σε επίπεδο λειτουργίας όσο και στην ίδια την μορφή. Πρόκειται για μια κατοικία στη Λάρισα όπου βασική απαίτηση είναι η διαμπερότητα και η δημιουργία διαφορετικών χώρων διημέρευσης ανάλογα με τον προσανατολισμό. Ο πρωταρχικός ροϊκός άξονας δημιουργεί μια οπτική και λειτουργική συνέχεια ανάμεσα στην είσοδο και στο πίσω μέρος του οικοπέδου. Γύρω από αυτόν τον άξονα αρθρώνονται όλες οι κοινόχρηστες λειτουργίες και οι συνδέσεις με τα υπόλοιπα επίπεδα. Ο άξονας αυτός τονίζεται από τον όγκο που προβάλει στο δεύτερο επίπεδο και έρχεται σε αντίθεση με την οικοδομική γραμμή και τον υπάρχοντα πολεοδομικό ιστό. Μορφολογικά το κτίριο γίνεται αντιληπτό ως μια συνεχής γραμμή που μετασχηματίζεται σε πρισματικούς όγκους και καλύπτει το σύνολο της κατασκευής. Μέσα σε αυτήν τη γραμμή περικλείονται δευτερεύοντες όγκοι άλλοτε κλειστοί και άλλοτε διαφανείς. Αυτή η εναλλαγή ανάμεσα σε συμπαγείς όγκους και σε διάφανα πρίσματα δημιουργεί και την απαιτούμενη μετάβαση από κλειστούς σε ανοιχτούς χώρους.

Published in PROJECTS