Στην σύγχρονη εποχή, η εργασία αποκτά υβριδική μορφή και η ανάγκη για συνεργασία και διαπροσωπική επαφή στον φυσικό χώρο συναντά την ψηφιακή διασύνδεση. Οι χώροι εργασίας αλλάζουν παράλληλα με την πραγματικότητα της πανδημίας και η αρχιτεκτονική καλείται να εκφράσει χωρικά αυτή τη νέα συνθήκη. Το σύγχρονο κτίριο γραφείων επαναπροσδιορίζεται με στόχο την περιβαλλοντική αειφορία και τη λειτουργική ευελιξία.
Η πρόταση μας για τον αρχιτεκτονικό διαγωνισμό που αφορά στο οικόπεδο όπου βρίσκονταν τα γραφεία της Kodak στο Μαρούσι καλείται να διαμορφώσει ένα σύμπλεγμα κτιρίων που λειτουργεί ως σύγχρονο επιχειρηματικό πάρκο, όπου η συνάφεια των κτιρίων θα ενισχύσει την επιχειρηματικότητα και θα αποτελέσει πόλο έλξης για νέες εταιρείες στην ευρύτερη περιοχή. Πρόκειται για ένα συγκρότημα γραφείων και καταστημάτων το οποίο αποτελείται από έξι κτίρια πέντε ορόφων, με κεντρικό υπαίθριο χώρο και δύο υπόγεια.

Οι βασικές σχεδιαστικές χειρονομίες που ορίζουν τη μορφή του συγκροτήματος είναι:

Η μεταβολή
Μέσα από το ενιαίο κέλυφος, η διάσπαση των κτιρίων και οι συνδέσεις τους καθ’ ύψος επιτρέπουν την συμβίωση ετερόκλητων εταιρειών και χρηστών. Με αυτό τον τρόπο, μια εταιρεία μπορεί να στεγαστεί σε ένα αυτοτελές κτίριο ή δύο γειτονικά τα οποία συνδέονται σε πολλαπλά επίπεδα. Η ταυτότητα των εταιρειών-ενοίκων διατηρείται, καθώς προβάλλεται η θέση τους στο συγκρότημα με διαφορετικό τρόπο ανάλογα με τη θέση και τη διάταξή τους. Ο σχεδιασμός δίνει τη δυνατότητα στο συγκρότημα να λειτουργεί σε διαφορετικές κλίμακες και χωροθετήσεις. Έτσι, αποκτά την πολυμορφική λειτουργία μιας γειτονιάς.

Το ενιαίο
Η κατασκευή γίνεται καταρχάς αντιληπτή από απόσταση ως ένα αντικείμενο με ευσύνοπτη και χαρακτηριστική τρισδιάστατη εικόνα, η οποία παραχωρεί σταδιακά τη θέση της σε μια αναλυτικότερη κτιριακή παρουσία καθώς ο παρατηρητής πλησιάζει και εισέρχεται στον εσωτερικό χώρο. To τυπικό μονολιθικό κτίριο γραφείων μεταβάλλεται μέσω της διάσπασης του σε επιμέρους όγκους που επιτρέπουν τον διάλογο του κτιρίου με το πράσινο, τη δημιουργία ενός κεντρικού υπαίθριου χώρου συνάθροισης, την βελτίωση του μικροκλίματος και την αυτονομία των εταιρειών που θα στεγαστούν στο συγκρότημα, λειτουργικά και ενεργειακά.

Το πράσινο επιχειρηματικό κέντρο
Το συγκρότημα στεγάζει διαφορετικές χρήσεις και προσδίδει στην περιοχή έναν νέο δημόσιο χώρο. Η κεντρική πλατεία λειτουργεί ως πυκνωτής, χώρος συνάντησης από τον οποίο γίνεται η είσοδος στα κτίρια και αποτελεί τον βασικό χώρο εκτόνωσης του συγκροτήματος. Διατηρείται τμήμα του υφιστάμενου πρασίνου στον κεντρικό υπαίθριο χώρο και προστίθενται νέες φυτεύσεις στο επίπεδο του ισογείου και στα δώματα, βελτιώνοντας το μικροκλίμα. Σε αυτό βοηθούν και οι επιφάνειες νερού, οι οποίες επιτρέπουν τον καλύτερο δροσισμό κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.

Το πορώδες
Το κτίριο «διαρρηγνύει» το κέλυφός του και διασπάται, οριοθετώντας την κεντρική πλατεία και τους πράσινους χώρους. Έτσι, οργανώνονται η κυκλοφορία και η στάση στο συγκρότημα. Το κενό σηματοδοτεί τις εισόδους και την περιοχή των εμπορικών χρήσεων. Με αυτόν τον τρόπο, ενισχύεται η αλληλεπίδραση αυτών των χρήσεων και εμπλουτίζεται η κίνηση στο επίπεδο του ισογείου με πράσινες οπτικές φυγές. Παράλληλα, το πορώδες, ως σχεδιαστική χειρονομία, δημιουργεί ένα παθητικό περιβαλλοντικά κτίριο το οποίο σκιάζεται σε διαφορετικές ώρες.

Στο νέο αυτό συγκρότημα που δημιουργείται, οι συνέργειες μεταξύ των κτιρίων, οι συνθήκες φωτισμού και αερισμού, η διάχυση των ορίων εσωτερικού και εξωτερικού χώρου, η διαμπερότητα, η δυνατότητα για εύκολη τροποποίηση των χώρων εργασίας συνθέτουν τη νέα εργασιακή πραγματικότητα με άξονα την ευελιξία των εταιρειών και την καλύτερη καθημερινότητα των εργαζομένων.
Published in PROJECTS
Τετάρτη, 25 Αυγούστου 2021 14:40

ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Το κατάλυμα τοποθετείται σε οικόπεδο 52 στρεμμάτων, το οποίο βρίσκεται στο βασικό άξονα σύνδεσης του αεροδρομίου Μακεδονία με την πόλη της Θεσσαλονικής και εκτείνεται εώς τον αιγιαλό με απρόσκοπτη θέα προς το Θερμαϊκό Κόλπο.
Η ιδιαίτερη τοποθεσία του οικοπέδου, καθώς και οι υφιστάμενες νησίδες φυσικού πρασίνου, που εντοπίζονται εντός του, καθόρισαν την κεντρική ιδέα της σύνθεσης και ογκοπλασίας ενός αστικού resort που κύριο στόχο έχει τη διάχυση του φυσικού στοιχείο στο αστικό.
Πιο συγκεκριμένα, το αυστηρό ορθοκανονικό σύστημα του αστικού ιστού μεταβάλλεται και μετασχηματίζεται εντός του οικοπέδου από ένα άκαμπτο γραμμικό σύστημα σε ένα εύκαμπτο δυναμικό σύστημα που παραλαμβάνει το κτιριολογικό πρόγραμμα. Το ροϊκό σύστημα χαράξεων «αγκαλιάζει» τις περιοχές υφιστάμενου πρασίνου, στα πλαίσια μιας περιβαλλοντικά βιώσιμης και οικολογικής πρακτικής. Με αυτό τον τρόπο, το φυσικό και δομημένο ενοποιούνται σε ένα ενιαίο οργανικό σύνολο, που αναδύεται σχηματικά από το θαλάσσιο μέτωπο, ως ένα ροϊκό δίκτυο ποταμού.
Το συγκρότημα αποτελείται από 3 κυρίως κτίρια – μπάρες, τα οποία ενοποιούνται μεταξύ τους στην κορυφή του οικοπέδου, όπου αναπτύσσονται στο μέγιστο επιτρεπόμενο ύψος και μεταβάλλονται σε χαμηλότερο ύψος όσο προσχωρούν προς το θαλάσσιο μέτωπο. Σε ό,τι αφορά το κτιριολογικό πρόγραμμα, οι κοινόχρηστες και υπερτοπικές χρήσεις αναπτύσσονται επί του οδικού μετώπου, όπως είναι ο χώρος υποδοχής, η αίθουσα πολλαπλών χρήσεων, εμπορικά καταστήματα, εστιατόρια και club, ενώ δωμάτια, beach bar και εστιατόριο εντοπίζονται προς το θαλάσσιο μέτωπο.
Οι μπάρες επιμερίζονται σε μονάδες – bungalows που διαχέονται σε εκτενή κολυμβητική επιφάνεια και χώρων πρασίνου. Η κολυμβητική επιφάνεια είναι τύπου beach entry pool, δημιουργώντας την αίσθηση ότι παραλία και πισίνα ενώνονται μέσω μίας χερσονήσου. Το σύνολο των δωματίων είναι 195 κι έχουν απρόσκοπτη θέα προς το θερμαϊκό κόλπο μέσω του μετασχηματισμού του κτιρίου με βάση την ορατότητα προς τη θάλασσα. Στοιχεία διαμπερότητας και πολλαπλών θεάσεων, εντείνονται μέσω αμφιθεατρικών διατάξεων και ροϊκών χαράξεων που χαρίζουν στον επισκέπτη μια πλούσια εμπειρία περιδιάβασης και χαλάρωσης με έντονο το φυσικό στοιχείο εντός του αστικού ιστού.
Published in PROJECTS
Το έργο έχει ως στόχο την αναζωογόνηση της περιοχής και την προσέλκυση νέων στον αθλητισμό, σε ένα περιβάλλον που εμπνέει την ομαδικότητα, το παιχνίδι και την ορατότητα των ξεχωριστών ταλέντων των νέων. Το κτιριολογικό πρόγραμμα περιλαμβάνει γήπεδο μπάσκετ, γυμναστήριο, πισίνα, αποδυτήρια και υπαίθρια διαμορφωση beach volley.
Το αθλητικό κέντρο αντιμετωπίζεται σαν ένα σώμα που πάλλεται και μεταμορφώνεται μέσω των παραμέτρων του κτιριολογικού προγράμματος και της εμπειρίας στο χώρο. Η προοπτική μελλοντικής επέκτασης των γηπέδων του μπάσκετ μας οδηγεί στην αποκόλληση του όγκου των γηπέδων και στην άρθρωση του με το υπόλοιπο κτίριο μέσω ενός γυάλινου κουτιού. Η διαμπερότητα των κινήσεων και προσβάσεων αλληλεπιδρούν με το κτίριο μέσω διαμόρφωσης, μετατόπισης και υπερύψωσης των όγκων, προσδίδοντας στο κτίριο το παιχνίδισμα και τον παλμό ενός σώματος σε κίνηση. Αυτός ο παιγνιώδης παλμός ανταποκρίνεται στην συνολική αντιμέτωπιση του σχεδιασμού, είτε αφορά στην κάτοψη, είτε στην ογκοπλασία, είτε στην όψη.
Η εξωτερίκευση της αθλητικής δραστηριότητας αποτελεί έναν τρόπο διάδοσης των αρετών του αθλητισμού και ενίσχυσης της κοινωνικότητας. Ο σχεδιασμός του κτιρίου είναι τέτοιος ώστε να αναδεικνύεται ο κάθε ένας ατομικά αλλά και συγχρόνως να νιώθει μέλος μιας ευρύτερης ομάδας. Οι δραστηριότητες και η πολλαπλή ορατότητα τους προσδίδουν στο κτίριο ζωντάνια, ενισχύοντας και την απόδοση των αθλητών.
Published in PROJECTS
Τετάρτη, 08 Ιανουαρίου 2020 14:04

"ΓΗΠΕΔΟ ΖΩΗΣ" ΑΜΚΕ

 Το «Γήπεδο Ζωής» είναι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός του οποίου αποστολή αποτελεί η δημιουργία ενός κέντρου όπου παιδιά και νέοι, θα συμμετέχουν σε αθλητικά, πολιτιστικά, και ακαδημαϊκά προγράμματα, τα οποία θα τα βοηθήσουν να αναπτύξουν ολοκληρωμένες προσωπικότητες ανακαλύπτοντας παράλληλα την κλίση και τις δεξιότητές τους. Το έργο υλοποιείται με τη δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος.
Αφετηρία της σκέψης μας για το κτίριο αποτέλεσαν τρεις εντελώς διαφορετικοί τόποι: η αλάνα, ο προαύλιος χώρος του σχολείου και η παραδοσιακή αυλή του συνοικιακού αθηναϊκού σπιτιού. Η ξέγνοιαστη δημιουργική ελευθερία της αλάνας, η οργανωμένη εκπαιδευτική μεθοδολογία του σχολικού προαυλίου και η προστασία και εσωτερικότητα της αυλής του οικογενειακού σπιτιού, αποτελούν βασικό κομμάτι της χωρικής εμπειρίας, κατά την οποία το παιδί μεγαλώνει και διαμορφώνεται. Οι τρεις αυτοί τόποι, αποτελούν τη φυσική μετάβαση από τον προστατευμένο χώρο του παιδικού μικρόκοσμου, στην περιπετειώδη πραγματικότητα της ζωής.
Η αντίληψη των παιδιών για τον χώρο, απαιτεί την δημιουργία μικρής κλίμακας κατασκευών, οι οποίες θα συνάδουν με την ηλικία τους και επίσης θα αποτρέπουν την «έκθεση» προς τις μεσοτοιχίες των παρακείμενων βιομηχανικών κτιρίων, δημιουργώντας έναν προστατευμένο και φιλόξενο περιβάλλον. Έτσι προτείνεται η οριζόντια ανάπτυξη του κτιρίου προς όλο σχεδόν τον ωφέλιμο χώρο του οικοπέδου και ταυτόχρονα η διάτρησή του σε διάφορα σημεία διαμορφώνοντας εκτεταμένα εσωτερικά κενά, μεγάλα εσωτερικά αίθρια, τα οποία θα επιτρέπουν τον φωτισμό και την λειτουργική ενοποίηση όλων των επιπέδων του κτιρίου. Αυτοί οι υπαίθριοι κενοί χώροι αποτελούν την επανερμηνεία της αλάνας, του αύλειου χώρου του σχολείου και της αυλής στο παραδοσιακό συνοικιακό αθηναϊκό σπίτι. Με αυτό τον συμβολικό τρόπο εγγράφεται στο κτίριο η χωρική εμπειρία του αστικού αθηναϊκού τοπίου των τελευταίων ετών και η μετάβαση του παιδιού από το σπίτι, στο σχολείο και τέλος στη πόλη.
Βασικός στόχος της πρότασής μας είναι η δημιουργία ενός χώρου κοινωνικής συναναστροφής όπου οι μαθητές θα μπορούν να συναντιούνται, να αθλούνται και να χαλαρώνουν. Στο χώρο αυτό, ο νέος, μέσα από την προσωπική ενδοσκόπηση, θα μπορεί να εξερευνήσει τον εσωτερικό του κόσμο, «το κρυφό του δωμάτιο», και να αποκτήσει τα κατάλληλα εφόδια για να ανακαλύψει το ταλέντο του και να κατακτήσει το μέλλον του.

 

Published in PROJECTS
Η ανάπτυξη μεικτών χρήσεων του “Angelina Amusement Development Park” βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή της Άκρα στην Γκάνα και καλύπτει μια έκταση 6.000 στρεμμάτων στα προάστια του Aburi.
Τα αρχέτυπα της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής που εντοπίστηκαν σε όλη την περιοχή της Γκάνας αποτέλεσαν την έμπνευση για την οργάνωση και χωροθέτηση των ενοτήτων της ανάπτυξης και γενικότερα επηρέασαν τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό. Οι μονάδες στρογγυλής διατομής, η ομαδοποίησή τους γύρω από έναν κεντρικό χώρο με μία μόνο είσοδο και έξοδο, η περίφραξη γύρω από τις κτιριακές μονάδες αποτελούν μέρος της έρευνάς μας, που τελικά παρήγαγε το masterplan.
Ο πυρήνας της ανάπτυξης αποτελείται από το κυκλικό κτίριο του εμπορικού κέντρου, το οποίο μορφολογικά συμβολίζει την πρωταρχική αρχιτεκτονική κυψέλη γύρω από την οποία είναι οργανωμένα τα πάντα: τα εμπορικά κέντρα, τα εστιατόρια και τα μπαρ, το επιχειρηματικό κέντρο και οι απαραίτητες παροχές εξυπηρέτησης των επισκεπτών.
Βασικό σημείο της ανάπτυξης αποτελεί ένα πάρκο ψυχαγωγίας, το οποίο έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να συνδυάζει τεχνολογικά προηγμένα συστήματα γύρω από το χώρο της ψυχαγωγίας σε ένα οικογενειακό θεματικό πάρκο.
Η περιοχή των αθλητικών εγκαταστάσεων και όλων των αθλητικών εγκαταστάσεων, συμπεριλαμβανομένων των μεγάλων χώρων συγκέντρωσης του κοινού βρίσκονται κοντά στο κέντρο της ανάπτυξης μέσα σε ένα καταπράσινο τοπίο με μεγάλες ανοιχτές εκτάσεις και δεντροστοιχίες που ενισχύουν τη σκίαση τψν αξόνων κίνησης και βελτιώνουν το μικροκλίμα της περιοχής.
Το γήπεδο γκολφ βρίσκεται στην κοιλάδα ανάμεσα σε δύο λόφους. Πρόκειται για επαγγελματικό γήπεδο 18 οπών με παγίδες άμμου και στοιχεία νερού, ενώ το club house και όλες οι απαραίτητες εγκαταστάσεις εντάσσονται στους πρόποδες του λόφου.
Το ξενοδοχειακό συγκρότημα χρησιμεύει ως ορόσημο και σημείο προσανατολισμού για τον επισκέπτη, καθώς το πολυώροφο κτίριο βρίσκεται σε κεντρική υπερυψωμένη θέση και προσφέρει εξαιρετική θέα προς την υπόλοιπη ανάπτυξη.
Η χωροθέτηση των κατοικιών ακολουθεί το χωρικό μοντέλο της οργάνωσης γύρω από ένα κεντρικό κενό, όπως και τα άλλα μέρη της ανάπτυξης. Δύο «γειτονιές» δημιουργούνται στους δύο λόφους που περιβάλλουν την ανάπτυξη, οι οποίες μπορούν να αναπτυχθούν ή να συρρικνωθούν ανάλογα με τη ζήτηση. Στην κορυφή κάθε λόφου σχεδιάζονται πάρκα με κοινόχρηστες χρήσεις όπου οι κάτοικοι μπορούν να βρουν νηπιαγωγεία, σχολεία, χώρους συνάντησης και όλες τις απαραίτητες εγκαταστάσεις.
Το έργο θα υλοποιηθεί σε 4 φάσεις και αναμένεται να ολοκληρωθεί εντός 7 ετών. Ο συνολικός προϋπολογισμός θα είναι περίπου 350 εκατομμύρια δολάρια.

Published in PROJECTS
Τετάρτη, 09 Μαϊος 2018 10:21

Ι.Ε.Κ ΣΤΗ ΛΑΡΙΣΑ

Η πρόταση αφορά στην επανάχρηση και ειδικότερα στην ενεργοποίηση ενός πρώην σχολείου το οποίο εντάσσεται σε μία ζώνη του αστικού ιστού της Λάρισας με ιδιαίτερη πολιτιστική σημασία, που περιλαμβάνει θέατρο και σχολικά συγκροτήματα. Το υπάρχον κτίριο αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα αρχιτεκτονικής παραγωγής δημοσίων κτιρίων ρυθμιστικών θεσμών (σχολεία, νοσοκομεία, φυλακές) του 20ου αιώνα ακολουθώντας τη μορφολογία μιας συμπαγούς και εσωστρεφούς δομής η οποία οργανώνεται και κορυφώνεται γύρω από μια εσωτερική, περίκλειστη αυλή.
Αποφεύγοντας την πρακτική μιας λογικής «tabula rasa» ή της αποδόμησης, επιχειρείται η προσέγγιση του κτιρίου στη λογική του παλίμψηστου, διατηρώντας και αναδεικνύοντας τα υπάρχοντα στοιχεία του στο σύνολό τους. Κύριο στόχο προς επίτευξη αποτελεί η έννοια της «εξωστρέφειας», με εργαλεία πραγμάτωσής της δυο βασικές χειρονομίες: (α) τη διαχείριση των ορίων του κτιρίου προς το δρόμο και την πόλη και (β) την ενεργοποίηση του εσωτερικού αιθρίου.

Μια «έκρηξη» προς τα εντός:
Το αίθριο, παρόλο που βρίσκεται στην καρδιά του κτιρίου, ενοποιείται με το δημόσιο χώρο, τόσο οπτικά όσο και κυριολεκτικά. Η είσοδος του κτιρίου καθώς και οι χώροι υποδοχής και αναμονής χωροθετούνται στη νοητή προέκταση του αιθρίου και σχεδιάζονται ως συνέχειά του, καταρρίπτοντας τον μέχρι πρότινος «hortus conclusus» χαρακτήρα και επιτρέποντας την κίνηση από και προς αυτό. Το εξωτερικό όριο διαρρηγνύεται και μέσω της διάνοιξης παραθύρων περιμετρικά του ισογείου έτσι ώστε οι εκπαιδευτικοί χώροι να έχουν οπτική επαφή με το δημόσιο χώρο.

Μια «έκρηξη» προς τα εκτός:
Η προσθήκη κατακόρυφων αρχιτεκτονικών στοιχείων στις όψεις εντάσσει ομαλά το κτίριο στην υπάρχουσα αστική ρυθμολογία. Ταυτόχρονα, προκαλεί τη γεωμετρική οικειοποίηση του χώρου τόσο από τους χρήστες και του κτιρίου όσο και από τους εξωτερικούς παρατηρητές, δίνοντας έμφαση στις έννοιες της στάσης και της κίνησης και ενθαρρύνοντας το διάλογο με την πόλη.
Συνοψίζοντας, με την αναδιάρθρωση των εσωτερικών χώρων και τη διαμόρφωση των όψεων του υπάρχοντος κτιρίου διαμορφώνεται ένα σύγχρονο εκπαιδευτήριο, προτείνοντας έναν τρόπο επανανάγνωσης του παρόντος μέσω του παρελθόντος.
Published in PROJECTS
Παρασκευή, 27 Απριλίου 2018 15:46

ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΤΟΝ ΠΑΡΝΑΣΣΟ

Στους πρόποδες του Παρνασσού, μια πατρική κατοικία αναβιώνει ιστορίες δεκαετιών. Πετρόχτιστη, σκοτεινή και καθόλα μυστηριώδης επαναφέρει βιώματα και μνήμες. Το παρόν χτίσμα, έφερε για χρόνια την ιδιότητα του Κρατικού Μονοπωλίου, με τη μορφή που υπήρχε στην Ελλάδα τέσσερις δεκαετίες πριν. Δεκάδες έμποροι έφταναν καθημερινά εκεί για να προμηθευτούν οινόπνευμα, σπίρτα, πετρέλαιο, τραπουλόχαρτα, αλάτι.
Σήμερα, έπειτα από σαράντα χρόνια, το οίκημα αλλάζει χρήση, παίρνοντας τη μορφή μιας κατοικίας – μουσείου το οποίο καλείται να καλύψει ταυτόχρονα ανάγκες διημέρευσης, αλλά και έκθεσης συλλεκτικών αντικειμένων. Με τον τρόπο αυτόν, το «Μονοπώλιο» αναβιώνεται ως τόπος θύμησης. Διάστικτος από ιδιότητες, στοιχειωμένος από συνειρμούς, ασυνείδητα πάντοτε ενεργός. Εγγεγραμμένος σε ανθρώπινες αναμνήσεις, γίνεται ξανά κατώφλι εμπειριών.
Ο χώρος αποκτά κλίμακα, σημασίες και ετερογένεια μέσα από τη θυμική και τη συναισθηματική μέριμνα του νέου χρήστη. Ο ίδιος αναφέρεται σε μια πράξη εμπειρική, σε ένα συνεχές παιχνίδι νοηματοδοτήσεων. Τα πάντα αντανακλούν μια ανθρώπινη εικόνα. Όλα μιλούν σε εκείνον, για εκείνον. Το τοπίο του είναι ζωντανό. Η εν λόγω αρχιτεκτονική μεταφορά υλοποιείται μέσω ενός κεντρικού συνθετικού στοιχείου, αυτού της ξύλινης προθήκης. Εκείνη φέρει τα κειμήλια του μονοπωλίου, μα και δεκάδες άλλα μοναδικά έργα τέχνης. Η ξύλινη αυτοφερόμενη κατασκευή, τοποθετείται πάνω σε μια σύγχρονη στέρεη βάση. Η φόρμα του συμπαγούς βάθρου μεταβάλλεται στις τρεις διαστάσεις καθόλο το μήκος της κατοικίας. Τα δύο στοιχεία λειτουργούν ως ένα σύστημα ετεροχρονικών αναφορών, απευθυνόμενα τόσο στην ιστορία του κτίσματος, όσο και στον τρόπο με τον οποίο ο νέος του χρήστης καλείται να οικειοποιηθεί τον χώρο. Το βλέμμα κατευθύνεται από τα αντικείμενα και το μυστηριακό φως. Η αφή ψηλαφίζει την ύλη. Το δέρμα διαβάζει το βάρος, την πυκνότητα, τη θερμοκρασία. Η οπτική και απτική αίσθηση καθορίζουν την ένταση της εμπειρίας. Χάρη σε αυτές γίνεται αντιληπτή η σύσταση και η αδρότητα των στοιχείων του χώρου. Τα φυσικά υλικά προδίδουν την ηλικία, εξιστορούν μια καταγωγή καθώς και τον τρόπο με τον οποίο σμιλεύθηκαν. Οι πατίνες της φθοράς σκιαγραφούν το πέρασμα ετών. Τα χρώματα, οι υφές, πλάθουν μια ετεροτοπία ιδιαίτερη, δίνοντας αφορμές για μια ξεχωριστή μορφή κατοίκησης, με όρους μνήμης και αναπόλησης. Με γνώμονα τη σωματική, οπτική και νοητική κίνηση στα επί μέρους τμήματα του κτίσματος, ο σχεδιασμός στοχεύει σε μια συνολική βιωματική εμπειρία, άμεσα συσχετισμένη με τον χρόνο και την ανάμνηση.
Published in PROJECTS
Παρασκευή, 14 Νοεμβρίου 2014 15:58

ΑΓΡΟΚΤΗΜΑ ΓΕΡΜΑΝΙΝΑΣ ΣΤΗΝ ΠΑΦΟ

Ως βασικό αίτημα της πρότασης, τίθεται η διαχείριση της σχέσης ανάμεσα στο παλαιό υπάρχον κέλυφος και στις προτεινόμενες νέες κατασκευές, πρώτα σε επίπεδο χρήσεων και μετά σε επίπεδο μορφολογικό. Το ιστορικό αγρόκτημα της Γερμανίνας αποτελεί σημαντικό μνημείο παραδοσιακής αρχιτεκτονικής.
Τα νέα κτίρια τοποθετούνται με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε να μην επηρεάζουν τα υπάρχοντα κελύφη, να μην αλλοιώνουν την φυσιογνωμία της περιοχής και να συνδέονται οπτικά με τα πέτρινα κτήρια προκειμένου να αποτελέσουν ένα ενιαίο σύνολο. Έτσι προτείνουμε την ομαδοποίηση των υπαρχόντων κατασκευών σε τρεις ομάδες. Με κέντρο την πλατεία περιστρέφουμε αυτές τις νέες κτηριακές μάζες κατά 180° και παρατηρούμε ότι η νέα τους θέση συμπληρώνει τις υπάρχουσες κατασκευές και ενδυναμώνει την κεντρική πλατεία. Η σχέση ένταξης περιγράφεται ως σχέση σαφούς χωρικής διαφοροποίησης ανάμεσα στο νέο και το παλιό. Η βασικότερη όμως διαφοροποίηση μεταξύ του νέου και του παλιού αναφέρεται στην «απόσταση» του αρχιτεκτονικού ύφους των δυο κατασκευών. Η νέα κατασκευή εμφανίζεται ως ενιαίο μόρφωμα – αντικείμενο, το οποίο προκύπτει από την ανάλυση των τοπιακών σχηματισμών. Προκειμένου να μετατρέψει τον κτηριακό όγκο σε τοπιακή διαμόρφωση, η πρόταση χρησιμοποιεί ένα στοιχείο «ενδιάμεσο» που μπορεί να αναφέρεται τόσο στο γήινο ανάγλυφο όσο και στην κτιριακή δομή. Πρόκειται για το στοιχείο της «πτύχωσης», που υλοποιεί τις καλύψεις των κτιρίων κατ΄αντιστοιχίαν προς τις μορφές του φυσικού αναγλύφου. Οι πλευρές αυτού του πλαισίου είναι στο μεγαλύτερο τμήμα τους διαπερατές, έτσι ώστε ο εσωτερικός και ο εξωτερικός χώρος, να χαρακτηρίζονται από απρόσκοπτη συνέχεια. Έτσι η «τοπιακή διαμόρφωση», η «πτύχωση», το «πλαίσιο», συμπληρώνονται από τους όρους της «συνέχειας» ή της «ροής», όρους σημαντικούς για την εξασφάλιση της λειτουργικής ακολουθίας ανάμεσα στα επιμέρους τμήματα της σύνθεσης. Σημαντική διαφοροποίηση επίσης, αποτελεί η διαφάνεια της νέας κατασκευής, σε αντιπαράθεση προς την αδιαφάνεια του υπάρχοντος κελύφους. Αξίζει να σημειώσουμε επίσης, πως ο συγκεκριμένος τρόπος ένταξης μετατρέπει την παρέμβαση σε ένα διπλό έκθεμα. Τα υπάρχοντα κελύφη διατηρούν τη χωρική και εκφραστική τους αυτοτέλεια, αποτελώντας αυτά τα ίδια ένα έκθεμα του ιστορικού παρελθόντος του χώρου. Ταυτόχρονα, η νέα κατασκευή αποβαίνει έκθεμα μιας δυναμικής νέας πραγματικότητας, κατά την οποία οι νέοι όροι ζωής, εμφανίζονται σύμφωνοι προς τους νέους όρους του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού.
Published in PROJECTS
Παρασκευή, 27 Σεπτεμβρίου 2013 13:15

ΠΥΡΓΟΣ ΣΤΗ ΛΕΜΕΣΟ

H πρότασή μας για τον Πύργο της Λεμεσού καθορίζεται από την πρωταρχική απαίτηση για πανοραμική θέα της πόλης και του λιμανιού. Το βασικό πρόβλημα προέκυψε από την αντίθετη κατεύθυνση της θέας των χαμηλών ορόφων σε σχέση με τους υπερκείμενους. Έτσι, προέκυψε η ιδέα της αλλεπάλληλης στροφής του κτιρίου γύρω από έναν κεντρικό άξονα έτσι ώστε σιγά σιγά καθώς ανεβαίνει να στρέφεται προς την εκάστοτε βέλτιστη θέα. Με αυτόν τον τρόπο το επίπεδο του εδάφους ανασηκώνεται και μετασχηματίζεται καθώς περιστρέφεται γύρω από τον άξονα του κλιμακοστασίου. Στο ισόγειο του κτιρίου βρίσκονται καταστήματα και στους ορόφους γραφεία. Στον τελευταίο όροφο διαμορφώνεται μια πολυτελής κατοικία με θέα όλη τη Λεμεσό. Οι οριζόντιες περσίδες διαμορφώνουν το κέλυφος του κτιρίου και λειτουργούν βιοκλιματικά, προστατεύοντας το κτίριο από τον έντονο ήλιο της Κύπρου.
Published in PROJECTS
Πέμπτη, 15 Σεπτεμβρίου 2011 12:30

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΓΟΡΑ ΣΤΗ ΛΑΡΝΑΚΑ

Καταργούμε τη μονοσήμαντη ευθύγραμμη κίνηση μέσω ενός διαδρόμου μπροστά από τα καταστήματα και τη μετατρέπουμε σε μια περιήγηση ανάμεσα στα πολύχρωμα προϊόντα της αγοράς, καθοδηγούμενος από τις μυρωδιές και το φως. Η παρουσία πλέον στην αγορά δεν είναι μια απλή εμπορική πράξη, αλλά μεταβάλλεται σε μια αστική εμπειρία συνεχούς μεταβαλλόμενης συνύπαρξης ανθρώπων και προϊόντων, φωτός και σκιάς, κίνησης και στάσης, πλήρους και κενού. Δημιουργούμε μια αγορά της οποίας τα όρια με την πόλη δεν καθορίζονται από μια απλή είσοδο, αλλά επαναπροσδιορίζονται από τον ίδιο τον αστικό ιστό. Ουσιαστικά οι αστικές συνέχειες των δρόμων εισχωρούν στην αγορά και δημιουργούν νέες διαδρομές στις οποίες ο αστός περιπατητής συμμετέχει απρόσκοπτα σε μια πρωτόγνωρη εμπορική και ταυτόχρονα αστική εμπειρία. Η αγορά είναι ένα κτίριο για τον δήμο, οι πολίτες του οποίου μπορούν ελεύθερα να εισέλθουν από οποιοδήποτε σημείο θέλουν και μέσω της παρακείμενης πλατείας να συνεχίσουν την διαδρομή τους μέσα στην πόλη. Δημιουργώντας έναν ροϊκό χώρο του οποίου τα όρια διαχέονται στην πόλη και στον γύρω υπαίθριο χώρο, επιτυγχάνουμε την ουσιαστική σύνδεση της πλατείας με το κτίριο και πλέον μιλάμε για την πλατεία της αγοράς.
Published in PROJECTS